[scroll naar beneden om gelijk de video te bekijken] Oké, oké, de titel is flink gechargeerd. En laten we eerlijk zijn: zowel video als spreken zijn allebei behoorlijk klotsende-oksels-veroorzakende activiteiten voor veel ondernemers. Het zijn dan ook twee ultieme manieren
[scroll naar beneden om gelijk de video te bekijken] Of je nou optreedt, spreekt of wilt gaan slapen; om de activiteit te laten slagen is het handig om op het juiste te focussen. Zo was ik tijdens het SonsbeekTheaterAvenue in
Elk nieuw project kent die bitterzoete combinatie van stuiterende-joepie-ik-ga-iets-nieuws-doen-vibe en de ondermijnende-sfeerverpestende-zichzelf-herhalende-angst-vibe. Of je nou een nieuwe baan hebt, aan een nieuwe relatie begint of besluit een boek te schrijven. Je krijgt er beide tegengestelde bewegingen bij: de lol en
Hoera! Ik heb géén slecht nieuws voor je! Dat is toch ook een keer de moeite waard om te delen, nietwaar? Ik zal je zeggen, dit voorjaar ben ik behoorlijk getest. Om in mezelf te geloven, om voor mezelf te
Gisteren was ie er weer hoor, DE vraag. DE vraag die je op elk willekeurig feestje, netwerkborrel of speeddate-avond krijgt. DE vraag waar sommigen van gaan huiveren, waar sommigen van gaan stuiteren. DE vraag waar sowieso je hele bestaan op
Afgelopen zondag speelde ik voor de zoveelste keer mijn voorstelling ‘Moederziel Marleen’. (En mocht het je ontgaan zijn: dat was nogal een daverend succes. Ik heb er een videootje over gemaakt.) Ik dacht dat ik dat heel saai zou gaan vinden:
Iedereen kan praten. Tenminste, als je van de menselijke soort bent. Er zijn ook dieren die kunnen praten, zoals papegaaien, en sommigen beweren dat ook honden en katten het kunnen. Maar ik heb het nu dus over mensen. Veel
Een tijdje terug zat ik om 7:00 al op de fiets. Te broeden op een pitch. Ik was op weg naar een netwerkontbijt en ik kreeg 2 minuten om me als ondernemer effe lekker in de kijker te zetten. Dat
Ik heb wel eens dwaze ideetjes. Voor op het podium, of in video. Regelmatig vragen mensen mij: hoe kóm je erop? Tja, ik zal je eerlijk zeggen: soms weet ik het zelf niet eens meer precies. Want het ontwikkelen van
En toen was het in één klap weg, mijn gevoel voor humor. Niks, nada, niente. Vorige week kreeg ik te horen dat een dierbare van me ongeneeslijk ziek is. Bam. Schrik, verdriet, boosheid, ongeloof, onmacht. Het kwam allemaal voorbij. Humor?